Boris en Victor gaan deze week op kamp. Boris is voor één week een Viking, Victor gaat de muzikale toer op.
Ideekids, de organisatie van het kamp, was op zoek naar kinderen die graag als reporter verslag willen uitbrengen van de activiteiten op het kamp. Dat zagen Boris en Victor natuurlijk onmiddelijk zitten. Vandaar dat deze website vanaf vandaag twee kleine broertjes heeft bijgekregen:
Gelukkig was de paashaas Boris en Victor niet vergeten dit jaar. Eieren in overvloed. En alsof dat nog niet genoeg was, deed de haas op Paasmaandag ook nog overuren en passeerde even op het baseballveld van de Pioneers waar Boris en Victor met het Peanutsteam van de Royal Greys hun beste beentje hadden voorgezet.
Als Boris een hele uitstap mag maken met opa en oma, dan staat daar voor Victor natuurlijk ook iets tegenover. Op uitstap mét de trein naar onze hoofdstad om daar onze grote held Manneke Pis te gaan bewonderen. Fotograaf van dienst is Victor himself! Zelfverzekerd stapt Victor op zijn doel af. De blinkende gebouwen op de grote markt maken grote indruk en nodigen eveneens uit gefotografeerd te worden. De honger stillen doen ze met een lekkere geroosterde boterham met ham en kaasje (i.d. een krokske). Het was een fantastische dag.
En Lot krijgt ondertussen haar eerste privé-lessen van haar grote broer!
Lot leert haar eerste woordjes van Lieke op Vimeo.
Eerst op verkenning in het museum: van snot tot prot en nog zoveel meer. Voor Lot wordt het té vermoeiend. Maar de iets ouderen geven niet op. Een zwaar beraad volgt in de zelf gebouwde iglo. Gelukkig komen ze er samen uit. De dag wordt afgerond met zelfgemaakte pizza’s die met een glimlach geleverd worden door Lucas en Marie. Afrekenen gebeurt met de centen van Lot. 
Lot, Lucas, Johanna, Emily, Louise, Victor, Marie, Boris en Charlotte werden al spelenderwijs ondergedompeld in de wonderen van de wetenschap. Wie weet: jong geleerd is oud gedaan… Het was in ieder geval een geslaagde vakantiedag!
Eten, slapen, genieten en Lot verwennen… Een weekend dient om te bekomen, niet?
Dit weekend waren de twee jongens uitbesteed. Zo konden Mama en Papa de eerste voorbereidingen treffen voor de verhuis. Victor werd tijdens het weekend in de watten gelegd door moemoe en vovo. Hij mocht zelfs samen in één bed slapen met zijn nichtje Feia. Daarbij kwamen nog pannenkoeken, worst met oranje patatjes, buiten “heksendrankjes” maken in een emmer, en vele andere leuke dingen. Kortom één groot feest.
Reeds lang geleden beloofd maar eindelijk was het zover. Boris vertrok met opa en oma mee op reis. Bestemming Lanzarote. Vliegen, eiland, zee, zand, zwembad, vulkaan en vijf dagen lang de aandacht van opa en oma. Meer is er niet nodig voor een geslaagde vakantie. Vrolijk werd er door Boris “Olà” geroepen naar iedereen die hij tegenkwam. Hij ontpopte zich tot de ideale kleinzoon, die in de smaak viel bij de Duitse bomma’s en bompa’s. Gewapend met zijn wegwerptoestel van het kruidvat ontdekte hij bovendien zijn toekomstig beroep : Fotograaf. Het eerste portret van opa en oma is niet mis naar mijn menig.
Gisteren was het dus wachten op Boris die terug ging komen. Bij Victor stond er gelukkig in de namiddag eerst nog het verjaardagsfeestje van Sterre op het programma. Lekker spelen in de speeltuin!
En Lot, …. die liet alles gebeuren en genoot van het lentezonnetje.
Vergis je niet, ik mis het lesgeven nog altijd niet te veel. Maar het is altijd leuk om collega’s van Sint-Rita over de vloer te krijgen en nog eens te kunnen bijbabbelen over koetjes en kalfjes. Want voor ons gezellig gekakel staan we toch wel wat bekend. Of we dat nu willen of niet. En Greet en Tania kregen direct de vuurdoop. Een schreeuwende Lot, terwijl ik een controleur moest wegwijs maken in ons elektriciteitsnetwerk. Waar zit nu weer die aarding? (Ja zo’n dingen horen allemaal bij een verkoop van je huis.) Wie Lot stil kreeg, vraag je je af? Vraag het hen zelf
Tania kwam natuurlijk ook namens jullie allen, lieve collega’s. Langs deze weg dus een dikke merci voor de cadeau. Lot zal pronken in ‘haar’ body en met de centjes werd een mooi nieuw boxdeken gekocht.
En Tom, Greet had Lot bijna mee. Gelukkig kon ik haar nog net tegenhouden…
Mama keek al lang uit naar de voorstelling van Martha!tentatief ’Klein Jowanneke gaat dood‘. En ja hoor, ze schitterden weer. Ik krijg nog spontaan een glimlach op mijn gezicht als ik er aan terugdenk.
Maar dit eerste uitje zonder Lot wilde ook zeggen : eerste keer terug op de fiets, eerste keer Lot verplicht op verplaatsing, Lot’s eerste flesje… En alles is zeer goed meegevallen.
Het was wat hectisch, zeker op zo’n woensdagnamiddag. Een hele namiddag op trot met drie kinderen, niet iets waar ik naar uitkeek. Boris eerst naar juf Peggy en vervolgens naar de baseball. Voor Victor een grote dag, want hij mocht voor de eerste keer meetrainen. En fier dat hij was. Mama ook natuurlijk! Geweldig om zo’n prutske op het veld te zien staan met een joekel van een handschoen aan zijn hand. Hij heeft er van genoten. Bij onze thuiskomst had Papa gezorgd voor lekkere verse pizzabaguettes. Groot feest dus!
Dan snel weer alles in orde brengen om Lot naar Liesbet en Wim te brengen. Zij keken al uit om te babysitten. Voor hen mochten we reeds nù een theaterabonnement voor volgend jaar nemen. Lot voelde zich er al snel thuis. Wim heeft nog altijd de ‘magical touch‘ om baby’s stil te krijgen en Liesbet is het nog niet verleerd flesje te geven. In twee keer werkte Lot een fles van 160 ml naar binnen. Ze deed zelfs een dutje, niet evident op een avond.
Alles was dus vlot verlopen. Iedereen moe, maar zeer voldaan. Leuk om zo onder de wol te kruipen.
Al lijkt de lente verder weg dan ooit, toch verschijnt (tussen de vele huilbuien door) af en toe een eerste glimlach op het gezicht van Lot. Je zou van minder vrolijk worden. Maar liefst 4,650 kg zwaar en 54,5 cm lang is ze ondertussen. Niet slecht voor een 5 weken oude meid, zou ik zo zeggen. Hopelijk geraakt ze nu nog snel af van die vervelende krampen in de buik. We gaan ons maar eens wagen aan de venkelthee. Hopelijk slapen we dan lekker lang deze nacht… Mama kan het gebruiken.
